2008.02/09（Sat）
วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2551
วันนี้ต้องเดินทางไป หัวหินตามที่ได้ตกลงกันไว้
ไม่ได้ไปเที่ยวนะ แต่ไป.............คือไม่ไปไม่ได้ ทำใจลำบาก
กว่าจะ ครบกันทุกคนก้อเกือบ 9.00 น.
จากนั้นก้อออกเดินทางสู่จังหวัดเพชรบุรี
มาอย่างเรื่อยๆไม่รีบร้อน ชิวมากงานนี้
เหมือนคล้ายๆจะไปเที่ยวเลย......แต่บอกแล้วว่าไม่ได้ไปเที่ยว
ระหว่างเดินทางก้อเม้าส์เรื่องโน้นเรื่องนี้กันตามประสา
เม้าส์ไปเม้าส์มาก้อมีโทรศัพท์ดังขึ้น อีเจ้าของเครื่องก้อรับแล้วพูดว่า
“อะไรนะ....ตอนนี้อยู่ที่หาดเจ้าสำราญหรอ”
“ไม่ได้ไปหัวหินแล้ว”
อ้าววววววยังงี้ก้อต้องเปลี่ยนที่อ่ะดิ ........
สักพักโทรศัพท์อีกหนึ่งเครื่องก้อดังขึ้น
แล้วก้อได้ยินว่า “บลูสกาย” อยู่แถวๆบลูสกาย
อ้าวแล้วจะหาเจอไหมเนี่ย เป็นความรู้สึกแรกที่คิดในหัว
.--.-..-.-.--.-.--.-.-.-.---.-.-.-.--.--..-.-.-..--.---…--.--.----.-.-.-.-…--.--..-.-.-.----.-.--..-.-.--.-.-
หาอยู่ไม่นานก้อเจอบลูสกาย (ไม่สิยังไม่ได้หาเลยด้วยซ้ำแต่เจอก่อน)
พอถึงปุ๊บก้อลงจากรถเลย ยังไม่ทันได้ดูเวลาว่าถึงกี่โมง
เพราะผู้ชายกะลังจะมา ก้อเลยรีบ
ยืนรออยู่สักพักก้อมีผู้ชาย 2 คนค่อยๆเดินลงมาจากรถ
เดินอย่างชิวๆมากสำหรับคนแรก เพราะหล่อแต่เจอบ่อย
ก้อเลยเรื่อยเปื่อยได้ แต่ยังคงความเป็นเค้าอยู่
ด้วยการโปรยยิ้มเป็นระยะๆ
(สำหรับคนนี้ไม่เท่าไร..ยังพอทำใจได้ ก้อบอกแล้วว่าเจอบ่อย..ชิวๆ)
ส่วนผู้ชายคนที่ 2 โฮ้ววววววววววววววววววววว....แม่เจ้า
แย่แล้วขากางเกงมันมาแล้ว ใส่ลายเดียวกะรองเท้าฉันเลย(มาม่าคัพบอก)
พอลงมาเต็มตัว.....เท่านั้นแหละ...............................................
..................................................................................................
ไม่มีเสียงอะไรเล็ดลอดออกมาจากปาก
คิดอยู่ในหัว.....”คนที่อยากเจออยู่ตรงหน้าแล้ว ทำไมหล่องี้อ่ะ
หน้าใสๆใส่แว่น .....ฮือออออออออออยากร้องไห้
(อยากบอกแม่ว่าจะเอาคนนี้)
ดูผอมกว่าคราวที่แล้ว แต่ไม่ว่าจะยัง ก้อหล่ออ่า
แถมยิ้มแบบนี้อีกแล้ว
ทำไมอ่ะ...ทำไม... (กูทำใจไม่ได้)
แล้วก้อเดินไปถ่ายทำที่ชายหาด
แล้วเดินขึ้นเดินลงกันไม่รู้กี่รอบ
จนถึงเย็นก้อเลิกกอง....กลับโรงแรม
0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*
หลังจากนั้นก้อหาโรงแรมให้ตัวเองก่อน
เด้วไม่มีที่นอน...ที่สำคัญห้องน้ำ...ไม่ช่ายเพื่ออะไร
MAKE UP เป็นปัจจัยที่ 5 ของการดำรงชีวิต
พอได้ที่นอนเรียบร้อยแล้ว
ก้อกะว่าจะไปเดินเล่นแล้วหาไรกินกัน
และจะหาซื้อของจำเป็นไว้ใช้ในห้อง
สิ่งนั้นคือปลั๊กสามตา (ชาร์ทกล้องกะโทรศัพท์+ดูทีวี)
เลยจะไปเซเว่น ซึ่งอยู่ไกลพอสมควร (แถวหน้าโรงแรมมีแฟมิลี่แต่ไม่เอา)
กำลังจะถึงเซเว่น มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
ได้ยินว่า “มันออกไปแล้ว” อ้าว...............
เพื่อนบอกว่ามันไปหัวหินกันแล้ว (แล้วไปทำไมว่ะ..สงสัย)
ตอนนั้นอารมณ์งงว่ากูต้องขับเร็วขับช้า
คือไม่รู้ว่าพวกนั้นถึงกันยัง หรือเพิ่งออกจากโรงแรม
สักพักคิดได้ไปเลยดีกว่า
หลังจากนั้นก้อมีใครไม่รู้โทรมาบอกว่า
ให้ไปที่ หัวหิน 14 ก้อเลี้ยวเข้า..อยู่ที่ร้านอาหารชื่อ “อยู่เย็น”
แหมๆชื่อฟังดูรื่นหู
พอเข้าไปในร้านก้อเห็นเค้านั่งกินกันอยู่แถวริมชายหาด
ซึ่งไกลพอสมควร เข้าใกล้มากกว่านี้ไม่ได้แล้ว
มีความรู้สึกเหมือนนักโทษอ่ะ..( นี่กูก้อไม่ได้ทำไรซะหน่อย..เฮ้ออออออออออออออ)
ก้อยืนรอแถวๆที่ที่เค้ายืนกันอ่ะ
สักพักชายหนุ่มผู้ที่หล่อและแสนดีก้อลุกพลวดขึ้นมา
ฮีมาเข้าห้องน้ำ..แต่ฮีไม่บอกใคร
การ์ดเกิ ดงงกันหมด..( คงคิดว่ามันจะไปไหนว่ะ)
พอคิดได้ก้อเลยวิ่งตามมา แต่ซีวอนจะถึงห้องน้ำอยู่แล้ว
( คงไม่ต้องก้อได้มั้งเนี่ย)
โชคดีมากเพราะย้ายที่มายืนตรงที่วอนเดินผ่านพอดี
แล้วยืนเป็นกลุ่มแรกและยืนเป็นตัววี
คือ อีไฟฟ้า อีบี1 และ อีมาม่าคัพ
พอวอนเดินมาถึงก้อถลึงตาใส่ 1 ที (ส่งซิกแนวอารายบางอย่าง)
แล้วก้อเดินผ่านไป................................แล้วก้อเดินกลับเมื่อฮีทำธุระเส็ด
หลังจากนั้นไม่นานคคบ.ก้อปวดมั้ง
มาเข้าห้องน้ำด้วยเส้นทางที่กูกะไว้แล้ว
5555555555++++++++++++++++++++++++
มันไปคนละทางกะที่กูยืนอยู่ กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
สมน้ำหน้าตัวเอง....T_T
แล้วไงล่ะ....ก้อไม่มีอะไรเกิดขึ้นไง
สบายๆ..............ชิวๆ................
ลุกมาเข้าห้องน้ำแล้วก้อกลับไปนั่งที่
ฮึๆ........................ ฮึ..........................
เกือบลืมและ.........................................
ก่อนกลับมีเซอร์ไพร์สเบิร์ดเดย์ให้วอน
ซึง 12+ เป็นคนจัด แต่ขอได้ไหม
แฟนเพลงขอมีส่วนรวมนิดหนึ่ง ขอตะโกนแหกปากร้องเพลงอยู่ไกลๆ
ซึ่งซีวอนก้อหันมายิ้มแล้วโบกมือให้
และแล้ว ก้อถึงเวลา มันจะกลับแล้วการ์ดเดินมาบอก
ไม่ช่ายอะไรการ์ดบอกให้จัดแถว
(นอกจากเป็นนักโทษแล้วยังต้องเป็นผู้ช่วยการ์ดไปในตัว) เวรกรรมจริงๆ
ก้อยืนตั้งแถวอ่ะ รอมันเดินมา
แล้ววววววววว..แล้วยังยังดีอ่ะ
ผู้ชายที่แสนดี ที่โบกมือให้เมื่อกี้ถือเค้กเดินมา
ตอนแรกก้องง งงว่าจะถือไปไหนว่ะ
เดินตรงเข้ามาเรื่อย ๆ คิดอยู่ ว่าทำไมมันมาใกล้จังง่ะ
ใกล้จริงๆ ใกล้มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ใกล้อย่างบอกไม่ถูก ตกใจอ่ะ
ไม่คิดว่าผู้ชายเฟอร์เฟกอย่าง “CHOI SI WON”
จะอยู่ใกล้แค่นี้ แล้วนั่งยองๆอยู่กะพื้น
ห่างกับเท้าประมาณ 2 ก้าว
งงมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
และทุกคนก้อคงงงเหมือนกัน งง+คาดไม่ถึง
หลังจากหายงงทุกคนก้อต่างพากันไปกระจุกเป็นกลุ่มเป็นก้อนกันตรงซีวอน
ส่วนตัวเอง ที่หายงงช้ากว่าคนอื่น เพิ่งคิดได้ต้องหามุมมั้งดิ
เล็งไปเล็งมา ก้อเจออยู่ที่หนึ่งข้างวอนเลย
กำลังจะแทรกตัวเข้าไป ก้อมีมือมือหนึ่งมาดึงไว้
หันไป.....เฮ้ยอารายว่ะ ( อีมาม่าคัพนั่นเอง)
“โน้นนนนของเมิงอ่ะ อยู่โน้น”
หันไปเจอ คคบ. กำลังเดินตรงเข้ามา
เท้าที่กำลังจะก้าวไปหา ชซว.ก้อชะงักทันที
(ดึงเท้ากลับแทบไม่ทัน)
คคบ.ก้อใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
ตอนนั้นไม่ค่อยมีใครสนใจเค้าเลย (ตัวเองก้อเกือบไป)
ดีนะมีเพื่อนรัก ช่วยชี้ทางสว่าง
มันมาใกล้มาก (มากแล้วสำหรับเรา) แต่ไม่เท่าวอนหรอก
เอาเป็นว่าเห็นหน้ากันอ่ะ เห็นอ่ะ.....เห็น
ก้อมีของอยากจะให้อ่ะ
แต่ทำไงดีไม่กล้าเข้าไป.........
อีเพื่อนก้อดึงกูอยู่นั่นแหละ
กู ก้อยืนเกร็งจิกตีนเหนียวหนึบ
วิณญาณเชี่ยไรเข้าสิงก้อไม่รู้ รู้แต่จิกแน่นมาก
ดึงเท่าไรก้อไม่หลุด เสื้อเซอนี่คอย้วยหมด
คิบอมมันขำอ่ะ ยืนยิ้มยั่ว ลอยหน้าลอยตา (เด้วจะโดน)
ในขณะที่คนอื่นๆ กะซีวอน ร้องเพลงเบิร์ดเดย์อยู่
อีสองตัวนี้ก้อฉุดดึงฉุดรั้งกันอยู่
สตาฟก้อแล้วการ์ดก้อแล้ว เดินมาแล้วก้องงว่าอีสองตัวนี่เป็นไรป่าว
วอนอยู่นี่แล้วเมิงมัวทำไรกันอยู่...........
ทุกคนค่อยๆถอยห่างไม่กล้าเข้าใกล้
อยู่ในสภาพที่น่าเกลียดมาก
จักแร้ข้างหนึ่งมีกระเป๋าตัง จักแร้อีกข้างก้อมีมือถือ
มือข้างหนึ่งก้อถือของที่จะให้อยู่ ส่วนอีกข้างที่เหลือก้อจิกต้นขาตัวเองไว้
ส่วนอีมาม่าคัพก้ออยู่ในสภาพที่ย้ำแย่พอกัน
(มองไม่เห็นหรอกแต่คิดภาพออก)
ช่วงเวลานั้นมันเหมือนนานมาก
ไม่รู้ดิ บอกไม่ถูก
เหมือนกำลังจะกล้า กำลังเริ่มคิดได้ว่า
เราต้องเริ่มก่อน เอาน่า ไม่มีไรหรอ
และก้อไม่มีไรจริงๆ เพราะว่ายังไม่ทันจะก้าวขาเลย
ผู้ชายที่แสนดีเมื่อตะกี้นี้ ไอ้คนที่เดินมาร้องเพลงอ่ะ
มันร้องจบพอดี ทุกอย่างจบลงแล้ว
มันจบทั้งๆที่กูยังไม่ได้เริ่มเลยอ่า
อารมณ์จะเสียอ่ะ
ซึ่งทั้งหมดนี้ยกเป็นความผิด อีบี1 ทั้งสิ้น
เนื่องจาก อีไฟฟ้าและอีมาม่าคัพ พิจารณาแล้ว
ว่าถ้ามันกดหัวเค้าคนนั้นลงไป แล้วช่วยร้องเพลงต่อ
มันก้อคงจะมีอะไรๆเกิดขึ้น
ก้ออย่างว่าแหละเรื่องแบบนี้เค้าทำกันง่ายๆหรอ
ไม่รู้ดิมันยากที่สุดในชีวิตเลยแหละ
เฮ้ออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
ขอถอนหายใจยาวๆ
เหนื่อยอ่ะ.......พอก่อน แค่นี้ก่อนนะเด้วมาใหม่
ไม่ไหวแล้ว รอแปปเดียว
วันนี้ต้องเดินทางไป หัวหินตามที่ได้ตกลงกันไว้
ไม่ได้ไปเที่ยวนะ แต่ไป.............คือไม่ไปไม่ได้ ทำใจลำบาก
กว่าจะ ครบกันทุกคนก้อเกือบ 9.00 น.
จากนั้นก้อออกเดินทางสู่จังหวัดเพชรบุรี
มาอย่างเรื่อยๆไม่รีบร้อน ชิวมากงานนี้
เหมือนคล้ายๆจะไปเที่ยวเลย......แต่บอกแล้วว่าไม่ได้ไปเที่ยว
ระหว่างเดินทางก้อเม้าส์เรื่องโน้นเรื่องนี้กันตามประสา
เม้าส์ไปเม้าส์มาก้อมีโทรศัพท์ดังขึ้น อีเจ้าของเครื่องก้อรับแล้วพูดว่า
“อะไรนะ....ตอนนี้อยู่ที่หาดเจ้าสำราญหรอ”
“ไม่ได้ไปหัวหินแล้ว”
อ้าววววววยังงี้ก้อต้องเปลี่ยนที่อ่ะดิ ........
สักพักโทรศัพท์อีกหนึ่งเครื่องก้อดังขึ้น
แล้วก้อได้ยินว่า “บลูสกาย” อยู่แถวๆบลูสกาย
อ้าวแล้วจะหาเจอไหมเนี่ย เป็นความรู้สึกแรกที่คิดในหัว
.--.-..-.-.--.-.--.-.-.-.---.-.-.-.--.--..-.-.-..--.---…--.--.----.-.-.-.-…--.--..-.-.-.----.-.--..-.-.--.-.-
หาอยู่ไม่นานก้อเจอบลูสกาย (ไม่สิยังไม่ได้หาเลยด้วยซ้ำแต่เจอก่อน)
พอถึงปุ๊บก้อลงจากรถเลย ยังไม่ทันได้ดูเวลาว่าถึงกี่โมง
เพราะผู้ชายกะลังจะมา ก้อเลยรีบ
ยืนรออยู่สักพักก้อมีผู้ชาย 2 คนค่อยๆเดินลงมาจากรถ
เดินอย่างชิวๆมากสำหรับคนแรก เพราะหล่อแต่เจอบ่อย
ก้อเลยเรื่อยเปื่อยได้ แต่ยังคงความเป็นเค้าอยู่
ด้วยการโปรยยิ้มเป็นระยะๆ
(สำหรับคนนี้ไม่เท่าไร..ยังพอทำใจได้ ก้อบอกแล้วว่าเจอบ่อย..ชิวๆ)
ส่วนผู้ชายคนที่ 2 โฮ้ววววววววววววววววววววว....แม่เจ้า
แย่แล้วขากางเกงมันมาแล้ว ใส่ลายเดียวกะรองเท้าฉันเลย(มาม่าคัพบอก)
พอลงมาเต็มตัว.....เท่านั้นแหละ...............................................
..................................................................................................
ไม่มีเสียงอะไรเล็ดลอดออกมาจากปาก
คิดอยู่ในหัว.....”คนที่อยากเจออยู่ตรงหน้าแล้ว ทำไมหล่องี้อ่ะ
หน้าใสๆใส่แว่น .....ฮือออออออออออยากร้องไห้
(อยากบอกแม่ว่าจะเอาคนนี้)
ดูผอมกว่าคราวที่แล้ว แต่ไม่ว่าจะยัง ก้อหล่ออ่า
แถมยิ้มแบบนี้อีกแล้ว
ทำไมอ่ะ...ทำไม... (กูทำใจไม่ได้)
แล้วก้อเดินไปถ่ายทำที่ชายหาด
แล้วเดินขึ้นเดินลงกันไม่รู้กี่รอบ
จนถึงเย็นก้อเลิกกอง....กลับโรงแรม
0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*0*
หลังจากนั้นก้อหาโรงแรมให้ตัวเองก่อน
เด้วไม่มีที่นอน...ที่สำคัญห้องน้ำ...ไม่ช่ายเพื่ออะไร
MAKE UP เป็นปัจจัยที่ 5 ของการดำรงชีวิต
พอได้ที่นอนเรียบร้อยแล้ว
ก้อกะว่าจะไปเดินเล่นแล้วหาไรกินกัน
และจะหาซื้อของจำเป็นไว้ใช้ในห้อง
สิ่งนั้นคือปลั๊กสามตา (ชาร์ทกล้องกะโทรศัพท์+ดูทีวี)
เลยจะไปเซเว่น ซึ่งอยู่ไกลพอสมควร (แถวหน้าโรงแรมมีแฟมิลี่แต่ไม่เอา)
กำลังจะถึงเซเว่น มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
ได้ยินว่า “มันออกไปแล้ว” อ้าว...............
เพื่อนบอกว่ามันไปหัวหินกันแล้ว (แล้วไปทำไมว่ะ..สงสัย)
ตอนนั้นอารมณ์งงว่ากูต้องขับเร็วขับช้า
คือไม่รู้ว่าพวกนั้นถึงกันยัง หรือเพิ่งออกจากโรงแรม
สักพักคิดได้ไปเลยดีกว่า
หลังจากนั้นก้อมีใครไม่รู้โทรมาบอกว่า
ให้ไปที่ หัวหิน 14 ก้อเลี้ยวเข้า..อยู่ที่ร้านอาหารชื่อ “อยู่เย็น”
แหมๆชื่อฟังดูรื่นหู
พอเข้าไปในร้านก้อเห็นเค้านั่งกินกันอยู่แถวริมชายหาด
ซึ่งไกลพอสมควร เข้าใกล้มากกว่านี้ไม่ได้แล้ว
มีความรู้สึกเหมือนนักโทษอ่ะ..( นี่กูก้อไม่ได้ทำไรซะหน่อย..เฮ้ออออออออออออออ)
ก้อยืนรอแถวๆที่ที่เค้ายืนกันอ่ะ
สักพักชายหนุ่มผู้ที่หล่อและแสนดีก้อลุกพลวดขึ้นมา
ฮีมาเข้าห้องน้ำ..แต่ฮีไม่บอกใคร
การ์ดเกิ ดงงกันหมด..( คงคิดว่ามันจะไปไหนว่ะ)
พอคิดได้ก้อเลยวิ่งตามมา แต่ซีวอนจะถึงห้องน้ำอยู่แล้ว
( คงไม่ต้องก้อได้มั้งเนี่ย)
โชคดีมากเพราะย้ายที่มายืนตรงที่วอนเดินผ่านพอดี
แล้วยืนเป็นกลุ่มแรกและยืนเป็นตัววี
คือ อีไฟฟ้า อีบี1 และ อีมาม่าคัพ
พอวอนเดินมาถึงก้อถลึงตาใส่ 1 ที (ส่งซิกแนวอารายบางอย่าง)
แล้วก้อเดินผ่านไป................................แล้วก้อเดินกลับเมื่อฮีทำธุระเส็ด
หลังจากนั้นไม่นานคคบ.ก้อปวดมั้ง
มาเข้าห้องน้ำด้วยเส้นทางที่กูกะไว้แล้ว
5555555555++++++++++++++++++++++++
มันไปคนละทางกะที่กูยืนอยู่ กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
สมน้ำหน้าตัวเอง....T_T
แล้วไงล่ะ....ก้อไม่มีอะไรเกิดขึ้นไง
สบายๆ..............ชิวๆ................
ลุกมาเข้าห้องน้ำแล้วก้อกลับไปนั่งที่
ฮึๆ........................ ฮึ..........................
เกือบลืมและ.........................................
ก่อนกลับมีเซอร์ไพร์สเบิร์ดเดย์ให้วอน
ซึง 12+ เป็นคนจัด แต่ขอได้ไหม
แฟนเพลงขอมีส่วนรวมนิดหนึ่ง ขอตะโกนแหกปากร้องเพลงอยู่ไกลๆ
ซึ่งซีวอนก้อหันมายิ้มแล้วโบกมือให้
และแล้ว ก้อถึงเวลา มันจะกลับแล้วการ์ดเดินมาบอก
ไม่ช่ายอะไรการ์ดบอกให้จัดแถว
(นอกจากเป็นนักโทษแล้วยังต้องเป็นผู้ช่วยการ์ดไปในตัว) เวรกรรมจริงๆ
ก้อยืนตั้งแถวอ่ะ รอมันเดินมา
แล้ววววววววว..แล้วยังยังดีอ่ะ
ผู้ชายที่แสนดี ที่โบกมือให้เมื่อกี้ถือเค้กเดินมา
ตอนแรกก้องง งงว่าจะถือไปไหนว่ะ
เดินตรงเข้ามาเรื่อย ๆ คิดอยู่ ว่าทำไมมันมาใกล้จังง่ะ
ใกล้จริงๆ ใกล้มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ใกล้อย่างบอกไม่ถูก ตกใจอ่ะ
ไม่คิดว่าผู้ชายเฟอร์เฟกอย่าง “CHOI SI WON”
จะอยู่ใกล้แค่นี้ แล้วนั่งยองๆอยู่กะพื้น
ห่างกับเท้าประมาณ 2 ก้าว
งงมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
และทุกคนก้อคงงงเหมือนกัน งง+คาดไม่ถึง
หลังจากหายงงทุกคนก้อต่างพากันไปกระจุกเป็นกลุ่มเป็นก้อนกันตรงซีวอน
ส่วนตัวเอง ที่หายงงช้ากว่าคนอื่น เพิ่งคิดได้ต้องหามุมมั้งดิ
เล็งไปเล็งมา ก้อเจออยู่ที่หนึ่งข้างวอนเลย
กำลังจะแทรกตัวเข้าไป ก้อมีมือมือหนึ่งมาดึงไว้
หันไป.....เฮ้ยอารายว่ะ ( อีมาม่าคัพนั่นเอง)
“โน้นนนนของเมิงอ่ะ อยู่โน้น”
หันไปเจอ คคบ. กำลังเดินตรงเข้ามา
เท้าที่กำลังจะก้าวไปหา ชซว.ก้อชะงักทันที
(ดึงเท้ากลับแทบไม่ทัน)
คคบ.ก้อใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
ตอนนั้นไม่ค่อยมีใครสนใจเค้าเลย (ตัวเองก้อเกือบไป)
ดีนะมีเพื่อนรัก ช่วยชี้ทางสว่าง
มันมาใกล้มาก (มากแล้วสำหรับเรา) แต่ไม่เท่าวอนหรอก
เอาเป็นว่าเห็นหน้ากันอ่ะ เห็นอ่ะ.....เห็น
ก้อมีของอยากจะให้อ่ะ
แต่ทำไงดีไม่กล้าเข้าไป.........
อีเพื่อนก้อดึงกูอยู่นั่นแหละ
กู ก้อยืนเกร็งจิกตีนเหนียวหนึบ
วิณญาณเชี่ยไรเข้าสิงก้อไม่รู้ รู้แต่จิกแน่นมาก
ดึงเท่าไรก้อไม่หลุด เสื้อเซอนี่คอย้วยหมด
คิบอมมันขำอ่ะ ยืนยิ้มยั่ว ลอยหน้าลอยตา (เด้วจะโดน)
ในขณะที่คนอื่นๆ กะซีวอน ร้องเพลงเบิร์ดเดย์อยู่
อีสองตัวนี้ก้อฉุดดึงฉุดรั้งกันอยู่
สตาฟก้อแล้วการ์ดก้อแล้ว เดินมาแล้วก้องงว่าอีสองตัวนี่เป็นไรป่าว
วอนอยู่นี่แล้วเมิงมัวทำไรกันอยู่...........
ทุกคนค่อยๆถอยห่างไม่กล้าเข้าใกล้
อยู่ในสภาพที่น่าเกลียดมาก
จักแร้ข้างหนึ่งมีกระเป๋าตัง จักแร้อีกข้างก้อมีมือถือ
มือข้างหนึ่งก้อถือของที่จะให้อยู่ ส่วนอีกข้างที่เหลือก้อจิกต้นขาตัวเองไว้
ส่วนอีมาม่าคัพก้ออยู่ในสภาพที่ย้ำแย่พอกัน
(มองไม่เห็นหรอกแต่คิดภาพออก)
ช่วงเวลานั้นมันเหมือนนานมาก
ไม่รู้ดิ บอกไม่ถูก
เหมือนกำลังจะกล้า กำลังเริ่มคิดได้ว่า
เราต้องเริ่มก่อน เอาน่า ไม่มีไรหรอ
และก้อไม่มีไรจริงๆ เพราะว่ายังไม่ทันจะก้าวขาเลย
ผู้ชายที่แสนดีเมื่อตะกี้นี้ ไอ้คนที่เดินมาร้องเพลงอ่ะ
มันร้องจบพอดี ทุกอย่างจบลงแล้ว
มันจบทั้งๆที่กูยังไม่ได้เริ่มเลยอ่า
อารมณ์จะเสียอ่ะ
ซึ่งทั้งหมดนี้ยกเป็นความผิด อีบี1 ทั้งสิ้น
เนื่องจาก อีไฟฟ้าและอีมาม่าคัพ พิจารณาแล้ว
ว่าถ้ามันกดหัวเค้าคนนั้นลงไป แล้วช่วยร้องเพลงต่อ
มันก้อคงจะมีอะไรๆเกิดขึ้น
ก้ออย่างว่าแหละเรื่องแบบนี้เค้าทำกันง่ายๆหรอ
ไม่รู้ดิมันยากที่สุดในชีวิตเลยแหละ
เฮ้ออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
ขอถอนหายใจยาวๆ
เหนื่อยอ่ะ.......พอก่อน แค่นี้ก่อนนะเด้วมาใหม่
ไม่ไหวแล้ว รอแปปเดียว
2007.10/10（Wed）
HAPPY BIRTH DAY TO ME
เย้.......................................เย้
จะดีใจดีไหมเนี่ย............................................
ขออัพบล็อคหน่อยนะ..................คือว่า....วันเกิดอ่ะ
อายุก้อแค่ にじゅにさい เท่านั้นเอง.......อิอิ
เป็นสาวแล้วนะ เร็วๆเลย จะขอก้อรีบขอนะจ๊ะ
หวังว่าหลังจากวันเกิดแล้วสิ่งดีๆจะเข้ามามากมายนะ
ช่วยหน่อยเหอะ โชคชะตา บุญพาวาสนาช่วยส่งซะทีเถอะ
ส่งไปเลย ไปไหนก้อได้ที่มี ยามาพี หรือไม่ก้อ คิบอม ก้อได้
อีฟไม่เกี่ยง เอาทั้งนั้น
แก่ขึ้นอีกปีแล้วอ่ะ.0......0.
อารมณ์จะเสียอ่า
ไม่อยากอายุเพิ่มขึ้นอีกแม้กระทั่งปีเดียว........ไม่เอ้าท์ไม่เอา
(ทั้งอายุหน้าและอายุจริง)
เอ๊ะ ๆ แล้วตอนนี้เพื่อนๆอายุเท่าไหร่กันเนี่ย
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ขอบคุณแม่นะที่ให้อีฟเกิดมาอ่ะ อ๋อ พ่อด้วยนะ
ขอบคุณพี่ออยนะที่เกิดมาก่อน (ทำให้ฉันได้เป็นน้อง)
(จริงๆแล้วว่ายแข่งกันมาแต่ว่ายช้าไปหน่อย)
ขอบคุณเพื่อนๆที่ทนคบเรามาได้เป็นเวลานาน
ขอบคุณ JR & SJ โดยเฉพาะ YAMAPEE & KIBUM
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
ที่ทำให้รู้ว่าบนโลกนี้มีคนหน้าตาดีมาก.....................กกกกกกกกกกกกกก
กินกันไม่ลงจริง..........................
และขอบคุณทุกคนที่หวังดีนะจ๊ะ
อ๋อแล้วพี่ๆน้องๆทุกคนด้วยนะ ที่สามัคคีชุมนุมกันทุกครั้ง
อีฟขอสัญญาว่าต่อไปนี้อีฟจะไม่วิ่งอีกแล้ว.......
ปล.ขอบคุณสำหรับคำอวยพรล่วงหน้า
ปล.ขอบคุณเตยนะที่ทำ OPV ให้เรา
(รับตัวเองไม่ได้..รู้ว่าเตยพยายามแล้ว)
แต่เราก้อชอบมาก
ปล.ใครไม่ HAPPY BIRTH DAY ไม่ให้ขึ้นรถนะ พูดจริงๆ
สุดท้ายนี้ขอ HAPPY BIRTH DAY ตัวเองแล้วกัน
2007.09/17（Mon）
1 year ago
…
มาม่ะ.....วันนี้
มารำลึกความทรงจำอันแสนประทับใจดีกว่า
ครบรอบ 1 ปี....
.......................................ที่......................................
สมาชิกจำกันได้ไหม........
ถ้าจำไม่ได้
ไม่เป็นไรมีคำใบ้
ทายซิอะไรเอ่ย ??????????????????
คุ้นๆช่ายไหม
.........................................................................
ใช่แล้วมันคือหลักฐานชิ้นสำคัญ
ที่แม่เกือบทิ้งไปหลายรอบแล้ว
**00++**00++**0++**00++**00++
XXXX.....อารมณ์จะเสียนะแม่.....XXXX
อยากมีโอกาสแบบนี้อีกอ่ะ
เมื่อไรจะไปพักผ่อนต่างจังหวัดกันซะที
...........ขอเถอะ......................นะ.......ขอร้อง
ช่วยไปหน่อยเหอะ**00++**00++**00...
................................................................
.........................................................
................................................
........................................
...............................
.......................
...............
........
..
จำได้ว่าวันนั้นเกือบจะร้องไห้
2 วันแรกที่ผ่านไป.................
รู้สึกเหมือนว่ายังไม่ได้อะไรเลย
...................จริงๆนะ.................
เหมือนมันยังไม่เต็มที่อ่า..........
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
เอาตั้งแต่ตื่นเลยนะ
...................ตื่นมาด้วยความไร้ซึ่งจุดหมาย.........
.....ไม่รู้ว่าต้องไปไหน..อะไร..ยังไง..
นั่งหน้าเครียด................รถก้อไม่มี
เลยยังไม่อาบน้ำ..................++++++++++++
(คนอื่นนะ ไม่ช่ายอีฟ............เพราะว่ายังไม่ตื่น ++++นอนหลับรอเพื่อนคิดว่าจะไปไหนกันดี......อิอิ)
สักพักเสียงจากสวรรค์ก้อดังขึ้น
แนนโทรมาบอกว่า............ต้องไปบางแสน
เท่านั้นแหละอีฟเด้ง
และตอนที่อีฟอาบน้ำอยู่เพื่อนๆก้อคุยกันว่า....
แล้วจะไปยังไง...เนื่องด้วยไม่มีรถตู้
++++++++++++++++++++++++++++++++++
และในที่สุดนางฟ้าก้อมาโปรด
เบลกะ(แนนมั้ง) ผู้เสียสละไปหารถตู้
อีฟก้ออาบน้ำ..แต่งตัว..ไปไดร์ผม..อย่างสบายใจ
ขณะที่ไดร์ผมได้ครึ่งหัว อีนางฟ้าเมื่อกี้ก้อกลายเป็นนางมาร
เพราะรถตู้มาถึงแล้ว...................
อ้าว.....................ไดร์ผมยังไม่เส็ดเลยอ่า
ไอ้บ้า...................................แล้วยังจะเร่งอีก
++++++++ รอก่อนดิโว้ย ++++++++++
.และแล้วก้อ..........ขึ้นรถตู้อย่างอารมณ์เสีย..........
(อ๋อลืม......ลืมตอนที่เบลโทรไปโรงแรมที่บางแสน
ตอนแรกไม่รู่ว่านอนที่ไหน.......เบส.ก้อพูดขึ้นมาว่า
เบลลองโทรไปโรงแรมที่เคยฝึกงานดิ...........
เพราะเป็นโรงแรมที่ดูดีที่สุดในบางแสน
เบลก้อโทรตามคำสั่งทันที
ปรากฎว่ามันอยู่ที่นั่นจริงๆ
โอ้ว......บุปเพ)
เยี่ยมมากเพื่อน
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ถึงหน้าโรงแรมตอนเที่ยงพอดิบพอดี
..................รถมันก้อออกพอดิบพอดี
แหมๆ มันรอๆ
คุณชายทั้งหลายได้เวลาทานข้าวกลางวัน
......................หรือข้าวเช้าอะไรยังไง.....................
แต่ที่รู้ๆกูไปด้วย
มันก้อกินข้าวกันตามปะสา
กินเส็ดก้อขึ้นรถกลับ
.....................................
เรื่องดีๆกำลังจะเกิดขึ้น..................ตอนนี้เอง
อีตอนกลับนี้แหละ
เสือกคิดได้ว่า ต้องไปยืนตรงนั้น
มันเป็นที่สูงๆติดกับที่จอดรถ
พอไปยืนเท่านั้นแหละ
พระเจ้าช่วย..............อะไรกันนี่
ระดับความสูงเดียวกัน
หน้าห่างกันแค่มือเอื้อม
หน้าผู้ชายชัดมาก........กกกกกกกกกกกกกกก
มันก้อตกใจ.......อิอิ(คือหน้ามันงง เอ๋อๆ)
คือมันชัดแบบชัดอ่ะ
เท่าที่จำได้มี วอน ป๋า น้องโจ ไก่ แล้วใครอีกไม่รู้ที่นั่งด้านซ้ายอ่ะ
มองหน้าเรียงตัวเลยอ่ะ.......โกดอ่ะ..................
แต่ผู้ชายคนนั้น......อีฟยังไม่เห็น
เขาเสือกนั่งอีกฝั่ง.............................
พอถึงหน้าโรงแรมผู้ชายคนนั้นเค้าหายไป
อีฟหาไม่เจอ...............มันไปอยู่ไหนว่ะ
เลยไปถามน้องๆแถวนั้น
คำตอบที่ได้ทำอีฟอึ้ง.........................
น้องบอกว่าคิบอมไม่มาค่ะ
ห๊า................................................
อารายย่ะ....................หลอกฉันหรอ..
ไม่มีทาง..................ชิชิ
แล้วพวกเขาทั้งหลายก้อหายเข้าโรงแรมไป
..................................................................
ทีนี่ได้เวลากินข้าวเช้าตอนบ่ายของพวกเรา
กินแม่งหน้าโรงแรมเนี่ยแหละ
ขอบอก........................ข้าวโคตรจะอร่อย
อร่อยมาก.............
หลายคนกินอิ่มแล้ว......หลายคนยังกินไม่อิ่มแต่ต้องอิ่ม
เพราะ.....อีผู้ชายผีทะเลมันมาเล่นน้ำ
เสียงกรีดร้องดังลั่นมาจากสระว่ายน้ำโรงแรม
อารมณ์จะเสีย.........................
เตยกะแนนไปเซเว่น.............อ้าวทำไงดี
งั้นกูไม่รอแล้วนะ.......
รีบตรงดิ่งไปสระว่ายน้ำกะเอ็ม เนื่องจากตอนนั้นวงแตก
วิ่งไปคนละทิศคนละทาง
เหลือแค่อีฟกะเอ็ม 2 คน
.................................................
วิ่งไปตรงที่เป็นพุ่มไม้เยอะๆ....เข้ายากๆ
แต่คุ้มว่ะ............ตอนที่กำลังผุบๆโผล่ๆอยู่แถวนั้น
ดงแฮ.......เสือกโผล่ขึ้นมาตรงหน้า
ขอจบชีวิตตรงนั้นเลย....
ชัดมากๆเพราะว่าพอเป็นพุ่มไม้ก้อเป็นสระเลย
ไม่มีอะไรขวาง พุ่มไม้ด้านหน้าโรงแรมเลยอ่ะ
ช็อค.....................................ช็อค
ตัวข๊าว...ขาว...แล้วดันใส่เสื้อกล้ามดำ
อยากฉุดกันลงน้ำกะเอ็ม
ถ้าการ์ดไม่มาไล่นะ.......หืมๆ
มุมนั้นไม่ไหวอย่างแรง
คุยเห็นหน้าถามชื่อกันเลยดีกว่า.......
เปลี่ยนมุมใหม่ก้อโอเค แต่สู้เมื่อกี้ไม่ได้จริงๆ
...................................................................
อ๋อๆ จะสู้ได้ก้อตอนนี้แหละ...
คิม คิ บอม มันเดินลงมา
ประทับใจมากปิดหัวปิดหน้ามาเลยทีเดียว
แล้วมันก้อถอดเสื้อแล้วลงน้ำ
ตอนถอดเนี่ย...หื่นเลยว่ะ.....
บอกตรงๆว่าไม่ได้มองเหนือสะดือเลย
กรี๊ดกร๊าดกันไปตามปะสา
........................................
แต่ผู้ชายคนนั้น.....................มันทำร้ายจิตใจ
มันว่าง่ายอ่ะ..........บอกอะไรมันทำตามหมดเลย
บอกให้เดินก้อเดิน..........บอกให้นั่งก้อนั่ง
แล้วมุมที่นั่งเนี่ยแม่งเป็นใจจริงๆ
นั่งไม่ได้นั่งเปล่า........ทำอารายอ่ะ
บอกไม่ถูก.....วิดพื้นแบบหงายอ่ะ
เค้าเรียกว่าอะไร..........................
มันกวนทีนอ่ะ.........................
....................................................
นั่นแหละ.............งุบงิบรู้กัน.........
แย่................................................แย่
กูนี่แย่..........................จะตายเอา
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
มาที่ห้องร้องเกะกันดีกว่า
ห้องนี่ก้อแย่พอกัน
..............................คิม...............................
..............................คิ..............................
..............................บอม..............................
อะไรยังไงกันเนี่ย
................................................................
ตกลงจะเอายังไง
...............................................................
หล่ออ่ะ
ตอนนั้นจำไม่ได้แล้วจำได้อย่างเดียว
...........................คิมคิบอม............................
ยืนดูอยู่สักพัก การ์ดคนไทยผู้หญิงคนหนึ่ง
ส่งซิกว่า...........คิบอมไม่สบาย ปวดหัว..............
อ๋อ.....ขอบคุณค่ะที่บอก
หนูไม่รู้อะไรทั้งนั้นแหละ..................
รู้แค่คิบอมตาเยิ้มมาก..............................
แต่หน้านิ่งสุดๆ
ฮือ....ๆ............ๆ...................ๆ
อะไรมันจะกระชากใจขนาดนี้ว่ะ
แล้วตอนกินน้ำอ่ะ...ช่วยกินดีๆหน่อยได้ไหม
ไม่ช่ายแลบลิ้นออกมาคว้านหาหลอด
มันเซ็กซี่โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
(ตอนนั้นอีเจ๊โหดมันซู้ดมาม่าอย่างสบายใจ)
มันทำได้ไง ข้างๆมีคิบอมนั่งอยู่ เธอทำได้อย่างไร
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ตอนสนามบินก้อไม่ไหวอ่า
ตอนนั้นคิบอมนอนหลับอยู่ฝั่งขวา
ไม่มีใครเลยนอกจากคิบอม
และก้อไม่มีใครเลยนอกจากอีฟและเตย
ยืนดูคิบอมหลับด้วยความ....................
.......................หลายอย่างอ่ะบอกไม่ถูก
มันก้อเหมือนรู้อ่ะ แต่แกล้งโง่.......
หลับๆ ตื่นๆ อ่อยๆ
ถึงเวลาขึ้นเครื่องแอบจับมือคิบอม
เพราะเดินคนสุดท้าย.........อิอิ
มันหันมามองหน้าด้วยความนิ่งเฉย
ทุกวันนี้ยังไม่รู้เลยว่า...ตกลงจับได้หรือไม่ได้
สักพักถูกเบียด ห่างกันพอสมควร
คิบอมสบัดหน้ามาอย่างแรง
ลักษณะเหมือนถูกตบ......................55+
ทำหน้าโกด อารมณ์เสีย แวบนึง
ที่เห็นเพราะพอถูกตบแล้วมันหันหน้ามาทางนี้พอดี
มองเหมือนฉันเป็นคนตบมันเลย
ป่าวนะโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
พอนึกขึ้นได้ก้อรีบทำหน้านิ่ง.....ชิชิ
กลัวเสียฟอร์มแน่ๆ
นี่แหละเรื่องราวในวันนี่เมื่อ 1 ปี ที่แล้ว
เมื่อไรหน่อจะมีแบบนี้อีก........................
................................................................
ตกลงเดือนหน้าจะเอายังไง
..............................................................
อุ้ยๆ...............................
ลืมอ่ะ................................
ลืมได้ไง.................................
เอาสั้นๆและกัน
จะไปนอนแล้ว
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
คิบอมไม่สบายอ่ะคราวนี้
แล้วคิบอมก้อเล่นน้ำ
แล้วคิบอมก้อกินน้ำเย็น
แล้วคิบอมก้อขอกระดาษทิชชู่ตรงเคาน์เตอร์
แล้วคิบอมก้อสั่งขี้มูก
แล้วคิบอมก้อบ้วนน้ำลาย
แล้วตอนนี้กระดาษทิชชู่ก้อ....................
**00++**00++**00++………………………….**00++**0++**00++
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ปล.ชอบคิบอม
ปล.หล่อมากแม้ตอนสั่งขี้มูก
ปล.รักการเดินทางในครั้งนั้นมากๆ
ปล.อยากกินข้าวที่ร้านหน้าโรงแรม
ปล.ยังจำหน้าและคำถามของพี่ตรงเคาน์เตอร์ขึ้นใจ
ปล.ขอบใจกุ๊กไก่ที่ไป...ด้วยกัน
ปล.เกลียดยามหน้าโรงแรม
ปล.ใครก้อได้ช่วยบอกน้องโจให้แปรงฟันเบาหน่อย
มาม่ะ.....วันนี้
มารำลึกความทรงจำอันแสนประทับใจดีกว่า
ครบรอบ 1 ปี....
.......................................ที่......................................
สมาชิกจำกันได้ไหม........
ถ้าจำไม่ได้
ไม่เป็นไรมีคำใบ้
ทายซิอะไรเอ่ย ??????????????????
คุ้นๆช่ายไหม
.........................................................................
ใช่แล้วมันคือหลักฐานชิ้นสำคัญ
ที่แม่เกือบทิ้งไปหลายรอบแล้ว
**00++**00++**0++**00++**00++
XXXX.....อารมณ์จะเสียนะแม่.....XXXX
อยากมีโอกาสแบบนี้อีกอ่ะ
เมื่อไรจะไปพักผ่อนต่างจังหวัดกันซะที
...........ขอเถอะ......................นะ.......ขอร้อง
ช่วยไปหน่อยเหอะ**00++**00++**00...
................................................................
.........................................................
................................................
........................................
...............................
.......................
...............
........
..
จำได้ว่าวันนั้นเกือบจะร้องไห้
2 วันแรกที่ผ่านไป.................
รู้สึกเหมือนว่ายังไม่ได้อะไรเลย
...................จริงๆนะ.................
เหมือนมันยังไม่เต็มที่อ่า..........
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
เอาตั้งแต่ตื่นเลยนะ
...................ตื่นมาด้วยความไร้ซึ่งจุดหมาย.........
.....ไม่รู้ว่าต้องไปไหน..อะไร..ยังไง..
นั่งหน้าเครียด................รถก้อไม่มี
เลยยังไม่อาบน้ำ..................++++++++++++
(คนอื่นนะ ไม่ช่ายอีฟ............เพราะว่ายังไม่ตื่น ++++นอนหลับรอเพื่อนคิดว่าจะไปไหนกันดี......อิอิ)
สักพักเสียงจากสวรรค์ก้อดังขึ้น
แนนโทรมาบอกว่า............ต้องไปบางแสน
เท่านั้นแหละอีฟเด้ง
และตอนที่อีฟอาบน้ำอยู่เพื่อนๆก้อคุยกันว่า....
แล้วจะไปยังไง...เนื่องด้วยไม่มีรถตู้
++++++++++++++++++++++++++++++++++
และในที่สุดนางฟ้าก้อมาโปรด
เบลกะ(แนนมั้ง) ผู้เสียสละไปหารถตู้
อีฟก้ออาบน้ำ..แต่งตัว..ไปไดร์ผม..อย่างสบายใจ
ขณะที่ไดร์ผมได้ครึ่งหัว อีนางฟ้าเมื่อกี้ก้อกลายเป็นนางมาร
เพราะรถตู้มาถึงแล้ว...................
อ้าว.....................ไดร์ผมยังไม่เส็ดเลยอ่า
ไอ้บ้า...................................แล้วยังจะเร่งอีก
++++++++ รอก่อนดิโว้ย ++++++++++
.และแล้วก้อ..........ขึ้นรถตู้อย่างอารมณ์เสีย..........
(อ๋อลืม......ลืมตอนที่เบลโทรไปโรงแรมที่บางแสน
ตอนแรกไม่รู่ว่านอนที่ไหน.......เบส.ก้อพูดขึ้นมาว่า
เบลลองโทรไปโรงแรมที่เคยฝึกงานดิ...........
เพราะเป็นโรงแรมที่ดูดีที่สุดในบางแสน
เบลก้อโทรตามคำสั่งทันที
ปรากฎว่ามันอยู่ที่นั่นจริงๆ
โอ้ว......บุปเพ)
เยี่ยมมากเพื่อน
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ถึงหน้าโรงแรมตอนเที่ยงพอดิบพอดี
..................รถมันก้อออกพอดิบพอดี
แหมๆ มันรอๆ
คุณชายทั้งหลายได้เวลาทานข้าวกลางวัน
......................หรือข้าวเช้าอะไรยังไง.....................
แต่ที่รู้ๆกูไปด้วย
มันก้อกินข้าวกันตามปะสา
กินเส็ดก้อขึ้นรถกลับ
.....................................
เรื่องดีๆกำลังจะเกิดขึ้น..................ตอนนี้เอง
อีตอนกลับนี้แหละ
เสือกคิดได้ว่า ต้องไปยืนตรงนั้น
มันเป็นที่สูงๆติดกับที่จอดรถ
พอไปยืนเท่านั้นแหละ
พระเจ้าช่วย..............อะไรกันนี่
ระดับความสูงเดียวกัน
หน้าห่างกันแค่มือเอื้อม
หน้าผู้ชายชัดมาก........กกกกกกกกกกกกกกก
มันก้อตกใจ.......อิอิ(คือหน้ามันงง เอ๋อๆ)
คือมันชัดแบบชัดอ่ะ
เท่าที่จำได้มี วอน ป๋า น้องโจ ไก่ แล้วใครอีกไม่รู้ที่นั่งด้านซ้ายอ่ะ
มองหน้าเรียงตัวเลยอ่ะ.......โกดอ่ะ..................
แต่ผู้ชายคนนั้น......อีฟยังไม่เห็น
เขาเสือกนั่งอีกฝั่ง.............................
พอถึงหน้าโรงแรมผู้ชายคนนั้นเค้าหายไป
อีฟหาไม่เจอ...............มันไปอยู่ไหนว่ะ
เลยไปถามน้องๆแถวนั้น
คำตอบที่ได้ทำอีฟอึ้ง.........................
น้องบอกว่าคิบอมไม่มาค่ะ
ห๊า................................................
อารายย่ะ....................หลอกฉันหรอ..
ไม่มีทาง..................ชิชิ
แล้วพวกเขาทั้งหลายก้อหายเข้าโรงแรมไป
..................................................................
ทีนี่ได้เวลากินข้าวเช้าตอนบ่ายของพวกเรา
กินแม่งหน้าโรงแรมเนี่ยแหละ
ขอบอก........................ข้าวโคตรจะอร่อย
อร่อยมาก.............
หลายคนกินอิ่มแล้ว......หลายคนยังกินไม่อิ่มแต่ต้องอิ่ม
เพราะ.....อีผู้ชายผีทะเลมันมาเล่นน้ำ
เสียงกรีดร้องดังลั่นมาจากสระว่ายน้ำโรงแรม
อารมณ์จะเสีย.........................
เตยกะแนนไปเซเว่น.............อ้าวทำไงดี
งั้นกูไม่รอแล้วนะ.......
รีบตรงดิ่งไปสระว่ายน้ำกะเอ็ม เนื่องจากตอนนั้นวงแตก
วิ่งไปคนละทิศคนละทาง
เหลือแค่อีฟกะเอ็ม 2 คน
.................................................
วิ่งไปตรงที่เป็นพุ่มไม้เยอะๆ....เข้ายากๆ
แต่คุ้มว่ะ............ตอนที่กำลังผุบๆโผล่ๆอยู่แถวนั้น
ดงแฮ.......เสือกโผล่ขึ้นมาตรงหน้า
ขอจบชีวิตตรงนั้นเลย....
ชัดมากๆเพราะว่าพอเป็นพุ่มไม้ก้อเป็นสระเลย
ไม่มีอะไรขวาง พุ่มไม้ด้านหน้าโรงแรมเลยอ่ะ
ช็อค.....................................ช็อค
ตัวข๊าว...ขาว...แล้วดันใส่เสื้อกล้ามดำ
อยากฉุดกันลงน้ำกะเอ็ม
ถ้าการ์ดไม่มาไล่นะ.......หืมๆ
มุมนั้นไม่ไหวอย่างแรง
คุยเห็นหน้าถามชื่อกันเลยดีกว่า.......
เปลี่ยนมุมใหม่ก้อโอเค แต่สู้เมื่อกี้ไม่ได้จริงๆ
...................................................................
อ๋อๆ จะสู้ได้ก้อตอนนี้แหละ...
คิม คิ บอม มันเดินลงมา
ประทับใจมากปิดหัวปิดหน้ามาเลยทีเดียว
แล้วมันก้อถอดเสื้อแล้วลงน้ำ
ตอนถอดเนี่ย...หื่นเลยว่ะ.....
บอกตรงๆว่าไม่ได้มองเหนือสะดือเลย
กรี๊ดกร๊าดกันไปตามปะสา
........................................
แต่ผู้ชายคนนั้น.....................มันทำร้ายจิตใจ
มันว่าง่ายอ่ะ..........บอกอะไรมันทำตามหมดเลย
บอกให้เดินก้อเดิน..........บอกให้นั่งก้อนั่ง
แล้วมุมที่นั่งเนี่ยแม่งเป็นใจจริงๆ
นั่งไม่ได้นั่งเปล่า........ทำอารายอ่ะ
บอกไม่ถูก.....วิดพื้นแบบหงายอ่ะ
เค้าเรียกว่าอะไร..........................
มันกวนทีนอ่ะ.........................
....................................................
นั่นแหละ.............งุบงิบรู้กัน.........
แย่................................................แย่
กูนี่แย่..........................จะตายเอา
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
มาที่ห้องร้องเกะกันดีกว่า
ห้องนี่ก้อแย่พอกัน
..............................คิม...............................
..............................คิ..............................
..............................บอม..............................
อะไรยังไงกันเนี่ย
................................................................
ตกลงจะเอายังไง
...............................................................
หล่ออ่ะ
ตอนนั้นจำไม่ได้แล้วจำได้อย่างเดียว
...........................คิมคิบอม............................
ยืนดูอยู่สักพัก การ์ดคนไทยผู้หญิงคนหนึ่ง
ส่งซิกว่า...........คิบอมไม่สบาย ปวดหัว..............
อ๋อ.....ขอบคุณค่ะที่บอก
หนูไม่รู้อะไรทั้งนั้นแหละ..................
รู้แค่คิบอมตาเยิ้มมาก..............................
แต่หน้านิ่งสุดๆ
ฮือ....ๆ............ๆ...................ๆ
อะไรมันจะกระชากใจขนาดนี้ว่ะ
แล้วตอนกินน้ำอ่ะ...ช่วยกินดีๆหน่อยได้ไหม
ไม่ช่ายแลบลิ้นออกมาคว้านหาหลอด
มันเซ็กซี่โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
(ตอนนั้นอีเจ๊โหดมันซู้ดมาม่าอย่างสบายใจ)
มันทำได้ไง ข้างๆมีคิบอมนั่งอยู่ เธอทำได้อย่างไร
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ตอนสนามบินก้อไม่ไหวอ่า
ตอนนั้นคิบอมนอนหลับอยู่ฝั่งขวา
ไม่มีใครเลยนอกจากคิบอม
และก้อไม่มีใครเลยนอกจากอีฟและเตย
ยืนดูคิบอมหลับด้วยความ....................
.......................หลายอย่างอ่ะบอกไม่ถูก
มันก้อเหมือนรู้อ่ะ แต่แกล้งโง่.......
หลับๆ ตื่นๆ อ่อยๆ
ถึงเวลาขึ้นเครื่องแอบจับมือคิบอม
เพราะเดินคนสุดท้าย.........อิอิ
มันหันมามองหน้าด้วยความนิ่งเฉย
ทุกวันนี้ยังไม่รู้เลยว่า...ตกลงจับได้หรือไม่ได้
สักพักถูกเบียด ห่างกันพอสมควร
คิบอมสบัดหน้ามาอย่างแรง
ลักษณะเหมือนถูกตบ......................55+
ทำหน้าโกด อารมณ์เสีย แวบนึง
ที่เห็นเพราะพอถูกตบแล้วมันหันหน้ามาทางนี้พอดี
มองเหมือนฉันเป็นคนตบมันเลย
ป่าวนะโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
พอนึกขึ้นได้ก้อรีบทำหน้านิ่ง.....ชิชิ
กลัวเสียฟอร์มแน่ๆ
นี่แหละเรื่องราวในวันนี่เมื่อ 1 ปี ที่แล้ว
เมื่อไรหน่อจะมีแบบนี้อีก........................
................................................................
ตกลงเดือนหน้าจะเอายังไง
..............................................................
อุ้ยๆ...............................
ลืมอ่ะ................................
ลืมได้ไง.................................
เอาสั้นๆและกัน
จะไปนอนแล้ว
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
คิบอมไม่สบายอ่ะคราวนี้
แล้วคิบอมก้อเล่นน้ำ
แล้วคิบอมก้อกินน้ำเย็น
แล้วคิบอมก้อขอกระดาษทิชชู่ตรงเคาน์เตอร์
แล้วคิบอมก้อสั่งขี้มูก
แล้วคิบอมก้อบ้วนน้ำลาย
แล้วตอนนี้กระดาษทิชชู่ก้อ....................
**00++**00++**00++………………………….**00++**0++**00++
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ปล.ชอบคิบอม
ปล.หล่อมากแม้ตอนสั่งขี้มูก
ปล.รักการเดินทางในครั้งนั้นมากๆ
ปล.อยากกินข้าวที่ร้านหน้าโรงแรม
ปล.ยังจำหน้าและคำถามของพี่ตรงเคาน์เตอร์ขึ้นใจ
ปล.ขอบใจกุ๊กไก่ที่ไป...ด้วยกัน
ปล.เกลียดยามหน้าโรงแรม
ปล.ใครก้อได้ช่วยบอกน้องโจให้แปรงฟันเบาหน่อย
2007.09/10（Mon）
......................................W-H-A-T-?.......................................
ถูกบังคับให้อัพบล็อก.............................................................
ในที่สุดก้อได้ฤกษ์ มาอัพบล็อกันดีกว่า หลังจากที่หายหน้าหายตาไปนาน จนวันนี้มันมีเรื่องต้องมาอัพจริงๆ
หลายคนคงจะไม่เชื่อ......แต่ไม่เป็นไรหรอกเรื่องแบบนี้มันก้อว่ากันไม่ได้อยู่แล้ว แต่ว่าจะเรื่มยังไงดีล่ะ...............
....................................คือมันเริ่มมาจากเอ็มอ่ะ เอ็มคนเดียว ตั้งแต่เกิดมาก้อเพิ่งจะคิดดูดวงเป็นจริงเป็นจังก้อคราวนี้แหละ
ก้อวันนั้นเอ็มมันโทรมาหาด้วยน้ำเสียงที่น่าตกใจมาก ขอย้ำว่าน่าตกใจมากๆ ไอ้เราก้อนั่งดูทีวีอยู่ ได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังก้อรับ......และหลังจากนั้นเพื่อนก้อรัวมาเลย คือยังไม่ทันตั้งตัวอ่า..งง..เมื่อกี้ว่าไรนะ....? เอาใหม่
และมันก้อตั้งใจเล่า............................................................เอาสรุปเลยนะว่า เมื่อกี้เอ็มได้คุยโทรศัพท์กะผู้หญิงคนหนึ่ง..เค้าชื่อว่าพี่อ้อม......พี่เค้าป็นคนที่มีเซนด์...เราก้อไม่รู้ว่าจะเรียกว่าอะไรอ่ะ หรือเอาง่ายๆว่าเป็นคนที่สามารถสื่อสารกับสิ่งศักดิ์สิทธ์ได้อ่า มันก้อเล่าว่าพี่เค้าสามารถบอกอะไรๆหลายอย่างที่มันไม่เคยบอกใครได้.......แม้แต่เพื่อนมันเองก้อไม่รู้ (ถ้าอยากรู้ว่าเป็นเรื่องอะไรก้อไปที่นี่เลยนะ http://bonnieblack.blog115.fc2.com/เอ็มมันก้อเลยถามว่าอีฟจะดูไหม จะได้โทรนัดพี่เค้าที่เดียวเลย ช่วงนั้นอีฟก้อกำลังสับสนลังเลในชีวิตอยู่ ไม่รู้จะไปทางไหนดีก้อเลยลองดูสักครั้งเพราะเกิดมาก้อไม่เคยได้ดูดวงกันเลย
พอถึงวันนัดก้อไปที่บ้านเอ็ม เจอหน้าเอ็มสิ่งที่มันเล่าเรื่องแรกเลยคือ..........................อีอีฟกูจะได้เนื้อคู่เป็นคนต่างชาติโว้ย.....ไม่ใช่หัวแดงด้วยแต่เป็นคนเอเชีย..........เข้าทางมันเลย มันดีใจใหญ่ แค่นี้อีฟก้อรู้แล้วว่าเพื่อนกูคงไม่มีเรื่องอะไรที่น่าดีใจไปมากกว่านี้....................................................ก้อเลยถามว่าแล้วต้องทำไรมั้งเพราะว่าเอ็มดูเสร็จแล้วได้ดูคนแรกเลย เอ็มบอกว่าก้อแค่เขียนชื่อ-นามสกุล วันเดือนปีเกิด แล้วเค้าจะขอจับมือแล้วดูเส้นลายมือ แล้วเอ็มก้อพาเดินไปหาพี่เค้า พอเห็นพี่เค้าก้อรู้สึกว่าทำไมดูไม่แก่ เลยถามเอ็มว่าพี่คนนี้หรอ เอ็มบอกอืมช่ายพี่คนนี้แหละ ก้อทักทายกันไปตามมารยาท พอเริ่มได้ที่พี่เค้าก้อให้เขียนอย่างที่บอก แค่นั้นจริงๆขอย้ำ.....
แล้วพี่เค้าก้อคำนวณเลขตามที่เราเขียนให้ แล้วพี่เค้าก้อขอจับมือ...555+ ..++ ตอนนี้อายว่ะคือว่าไอ้เรามันเป็นโรคมือสั่นตั้งแต่เมื่อไรก้อไม่รู้ แต่เพิ่งมาสังเกตเมื่อไม่นานมานี้ (บังเอิญวันนั้นเจอผู้ชายหล่อทัก คือถ่ายรูปอยู่แล้วเค้าหันมาอมยิ้มเล็กน้อย แล้วถามว่าเอาขาตั้งกล้องไหม) กลับมาเรื่องขอเราต่อ...พี่เค้าก้อบอกว่าไม่ต้องตื่นเต้น แต่ตอนนั้นเราก้อไม่ได้ตื่นเต้นนะ แต่มันสั่นเองอ่า..++-0-++ พอพี่เค้าเห็นเส้นลายมือเค้าก้อทำหน้าเครียดอ่า...........
ทำไมอ่ะพี่มีไรหรอ...พี่บอกว่าพี่ไม่รู้จะพูดว่าอะไรดีอ่ะ... ไหนขอดูใหม่อีกรอบ.. เราก้อยื่นมือให้ดูอีกรอบ พี่เค้าบอกว่าแล้วพี่จะพูดยังไงดีเนี่ย ฮือๆๆๆๆๆเอาแล้วอ่ะ ใจไม่ดีเลย พี่บอกว่าเราเป็นคนขี้กลัวช่ายไหม...พี่เลยไม่รู้จะพูดว่าอะไรดี แค่นี้ก้อรู้แล้วว่ามันต้อง...แน่ๆ คือไอ้มือเจ้ากรรมมันดันมีเส้นที่มันบอกถึง.....อ่า คือว่าไม่ดีอ่ะ
มันเป็นเส้นกากบาทกลางฝ่ามืออ่ะ นั่นแหละ..พอแล้วไม่อยากย้ำ พี่เค้าบอกว่าก้อให้หลีกเลี่ยงการเดินทางคนเดียวโดยเฉพาะตอนกลางคืน และก้อห้ามเดินทางไกล เน้นมากว่าห้ามไปคนเดียวแต่ถ้ามีเพื่อนไปด้วยก้อไม่เป็นไร..
ต่อมาพี่เค้าก้อบอกว่าอยากให้เรียนต่อนะ ยังไงต้องเรียนต่อแล้วค่อยกลับมาทำงานใหม่ เราอ่ะเรียนได้ เป็นคนมองการไกล (อันนี้รู้ตัวเองเลยว่ามองไกล มองไกลมากจนคนอื่นคิดไม่ถึง) แต่หนังสืออ่ะหัดอ่านบาง เค้าถามว่าควบสองอย่างเลยได้ไหม อีฟตอบทันทีว่า”ไม่ค่ะ” ก้อมันไม่ไหวจริงๆ แค่ทำงานอย่างเดียวก้อเหนื่อยจะแย่ แล้วพี่เค้าหลับตาอ่ะแล้ววาดอะไรก้อไม่รู้ซึ่งพี่เค้าเข้าใจคนเดียวแล้วเค้าก้อแปลออกมาเป็นคำๆอ่ะ “ราชการ” พี่เค้าถามว่าที่บ้านมีคนทำงานราชการหรือป่าว (แอบงง) ก้อมันมีไง ตกใจเล็กน้อย(แค่เล็กน้อยเท่านั้น) พี่เค้าถามว่าทำไมไม่ทำงานราชการคนที่บ้านจะช่วยได้ แล้วพี่ก้อแนะนำแนวทางต่างๆให้เรา ....................
คือก้อจำไม่ค่อยได้อ่ะนะ เป็นคนขี้ลืมขั้นปลาทอง งั้นเอาเรื่องที่ทำให้ตกใจอย่างแรงเลยนะ คือพี่เค้าก้อหลับตาอีกแล้ว หลังจากนั้นลืมตาขึ้นมาพร้อมกับเขียนคำคำหนึ่ง ซึ่งเราตกใจมาก เค้าเขียนชื่อบทสวดมนต์บทหนึ่งขึ้นมา
(คือพี่เค้าเหมือนสื่อสารอยู่กับอะไรสักอย่าง) แล้วเค้าก้อเขียนชื่อบทสวดนี้ แล้วพี่เค้าก้อถามเราว่าเนี่ยแล้วบทเนี่ยเคยสวดแล้ว แล้วทำไมตอนนี้ไม่สวดต่อล่ะ (พี่เค้าพูดเหมือนมีบุคคลที่สามฝากถามมาอ่ะ) จริงนะพี่อ้อมเค้าชอบพูดคำว่า “เค้าบอกว่า” “เค้าบอกว่า”ตลอดเลยอ่ะ พอเห็นชื่อบทสวดเท่านั้นแหละ คือมันบอกไม่ถูกอ่ะ มันตกใจมันรู้สึกผิด มันอะไรก้อไม่รู้ แต่ที่รู้ๆคือน้ำตามันไหลอ่ะ เหมือนคนเสียใจมากอ่ะ แต่มันแปบเดียวนะ พี่เค้าก้อถามว่าน้องร้องไห้ทำไม เราก้อบอกว่าหนูก้อไม่รู้เหมือนกันพี่ พี่เค้าก้อเลยพูดว่าให้สวดต่อนะ ก่อนสวดให้พูดชื่อเราแล้วขออุทิศให้.............ก้อว่าไป หลังสวดก้อให้กรวดน้ำ แล้วนั่งสมาธิ ตอนสวดก้อให้มีสมาธิด้วย แล้วเอ็มที่นั่งอยู่ด้วยอ่ะได้ยินต่อว่าตอนนั้นอ่ะ ถ้ามีเสียงอะไรก้อไม่ต้องสนใจ ให้มีสมาธิต่อไป (คือตอนนี้เราจำไม่ได้อ่ะ ตกใจอยู่) เพราะว่าเราไม่เคยบอกใครว่าเราเคยสวดบทนี้ นอกจากแม่คนเดียว แล้วพี่เ
ในที่สุดก้อได้ฤกษ์ มาอัพบล็อกันดีกว่า หลังจากที่หายหน้าหายตาไปนาน จนวันนี้มันมีเรื่องต้องมาอัพจริงๆ
หลายคนคงจะไม่เชื่อ......แต่ไม่เป็นไรหรอกเรื่องแบบนี้มันก้อว่ากันไม่ได้อยู่แล้ว แต่ว่าจะเรื่มยังไงดีล่ะ...............
....................................คือมันเริ่มมาจากเอ็มอ่ะ เอ็มคนเดียว ตั้งแต่เกิดมาก้อเพิ่งจะคิดดูดวงเป็นจริงเป็นจังก้อคราวนี้แหละ
ก้อวันนั้นเอ็มมันโทรมาหาด้วยน้ำเสียงที่น่าตกใจมาก ขอย้ำว่าน่าตกใจมากๆ ไอ้เราก้อนั่งดูทีวีอยู่ ได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังก้อรับ......และหลังจากนั้นเพื่อนก้อรัวมาเลย คือยังไม่ทันตั้งตัวอ่า..งง..เมื่อกี้ว่าไรนะ....? เอาใหม่
และมันก้อตั้งใจเล่า............................................................เอาสรุปเลยนะว่า เมื่อกี้เอ็มได้คุยโทรศัพท์กะผู้หญิงคนหนึ่ง..เค้าชื่อว่าพี่อ้อม......พี่เค้าป็นคนที่มีเซนด์...เราก้อไม่รู้ว่าจะเรียกว่าอะไรอ่ะ หรือเอาง่ายๆว่าเป็นคนที่สามารถสื่อสารกับสิ่งศักดิ์สิทธ์ได้อ่า มันก้อเล่าว่าพี่เค้าสามารถบอกอะไรๆหลายอย่างที่มันไม่เคยบอกใครได้.......แม้แต่เพื่อนมันเองก้อไม่รู้ (ถ้าอยากรู้ว่าเป็นเรื่องอะไรก้อไปที่นี่เลยนะ http://bonnieblack.blog115.fc2.com/เอ็มมันก้อเลยถามว่าอีฟจะดูไหม จะได้โทรนัดพี่เค้าที่เดียวเลย ช่วงนั้นอีฟก้อกำลังสับสนลังเลในชีวิตอยู่ ไม่รู้จะไปทางไหนดีก้อเลยลองดูสักครั้งเพราะเกิดมาก้อไม่เคยได้ดูดวงกันเลย
พอถึงวันนัดก้อไปที่บ้านเอ็ม เจอหน้าเอ็มสิ่งที่มันเล่าเรื่องแรกเลยคือ..........................อีอีฟกูจะได้เนื้อคู่เป็นคนต่างชาติโว้ย.....ไม่ใช่หัวแดงด้วยแต่เป็นคนเอเชีย..........เข้าทางมันเลย มันดีใจใหญ่ แค่นี้อีฟก้อรู้แล้วว่าเพื่อนกูคงไม่มีเรื่องอะไรที่น่าดีใจไปมากกว่านี้....................................................ก้อเลยถามว่าแล้วต้องทำไรมั้งเพราะว่าเอ็มดูเสร็จแล้วได้ดูคนแรกเลย เอ็มบอกว่าก้อแค่เขียนชื่อ-นามสกุล วันเดือนปีเกิด แล้วเค้าจะขอจับมือแล้วดูเส้นลายมือ แล้วเอ็มก้อพาเดินไปหาพี่เค้า พอเห็นพี่เค้าก้อรู้สึกว่าทำไมดูไม่แก่ เลยถามเอ็มว่าพี่คนนี้หรอ เอ็มบอกอืมช่ายพี่คนนี้แหละ ก้อทักทายกันไปตามมารยาท พอเริ่มได้ที่พี่เค้าก้อให้เขียนอย่างที่บอก แค่นั้นจริงๆขอย้ำ.....
แล้วพี่เค้าก้อคำนวณเลขตามที่เราเขียนให้ แล้วพี่เค้าก้อขอจับมือ...555+ ..++ ตอนนี้อายว่ะคือว่าไอ้เรามันเป็นโรคมือสั่นตั้งแต่เมื่อไรก้อไม่รู้ แต่เพิ่งมาสังเกตเมื่อไม่นานมานี้ (บังเอิญวันนั้นเจอผู้ชายหล่อทัก คือถ่ายรูปอยู่แล้วเค้าหันมาอมยิ้มเล็กน้อย แล้วถามว่าเอาขาตั้งกล้องไหม) กลับมาเรื่องขอเราต่อ...พี่เค้าก้อบอกว่าไม่ต้องตื่นเต้น แต่ตอนนั้นเราก้อไม่ได้ตื่นเต้นนะ แต่มันสั่นเองอ่า..++-0-++ พอพี่เค้าเห็นเส้นลายมือเค้าก้อทำหน้าเครียดอ่า...........
ทำไมอ่ะพี่มีไรหรอ...พี่บอกว่าพี่ไม่รู้จะพูดว่าอะไรดีอ่ะ... ไหนขอดูใหม่อีกรอบ.. เราก้อยื่นมือให้ดูอีกรอบ พี่เค้าบอกว่าแล้วพี่จะพูดยังไงดีเนี่ย ฮือๆๆๆๆๆเอาแล้วอ่ะ ใจไม่ดีเลย พี่บอกว่าเราเป็นคนขี้กลัวช่ายไหม...พี่เลยไม่รู้จะพูดว่าอะไรดี แค่นี้ก้อรู้แล้วว่ามันต้อง...แน่ๆ คือไอ้มือเจ้ากรรมมันดันมีเส้นที่มันบอกถึง.....อ่า คือว่าไม่ดีอ่ะ
มันเป็นเส้นกากบาทกลางฝ่ามืออ่ะ นั่นแหละ..พอแล้วไม่อยากย้ำ พี่เค้าบอกว่าก้อให้หลีกเลี่ยงการเดินทางคนเดียวโดยเฉพาะตอนกลางคืน และก้อห้ามเดินทางไกล เน้นมากว่าห้ามไปคนเดียวแต่ถ้ามีเพื่อนไปด้วยก้อไม่เป็นไร..
ต่อมาพี่เค้าก้อบอกว่าอยากให้เรียนต่อนะ ยังไงต้องเรียนต่อแล้วค่อยกลับมาทำงานใหม่ เราอ่ะเรียนได้ เป็นคนมองการไกล (อันนี้รู้ตัวเองเลยว่ามองไกล มองไกลมากจนคนอื่นคิดไม่ถึง) แต่หนังสืออ่ะหัดอ่านบาง เค้าถามว่าควบสองอย่างเลยได้ไหม อีฟตอบทันทีว่า”ไม่ค่ะ” ก้อมันไม่ไหวจริงๆ แค่ทำงานอย่างเดียวก้อเหนื่อยจะแย่ แล้วพี่เค้าหลับตาอ่ะแล้ววาดอะไรก้อไม่รู้ซึ่งพี่เค้าเข้าใจคนเดียวแล้วเค้าก้อแปลออกมาเป็นคำๆอ่ะ “ราชการ” พี่เค้าถามว่าที่บ้านมีคนทำงานราชการหรือป่าว (แอบงง) ก้อมันมีไง ตกใจเล็กน้อย(แค่เล็กน้อยเท่านั้น) พี่เค้าถามว่าทำไมไม่ทำงานราชการคนที่บ้านจะช่วยได้ แล้วพี่ก้อแนะนำแนวทางต่างๆให้เรา ....................
คือก้อจำไม่ค่อยได้อ่ะนะ เป็นคนขี้ลืมขั้นปลาทอง งั้นเอาเรื่องที่ทำให้ตกใจอย่างแรงเลยนะ คือพี่เค้าก้อหลับตาอีกแล้ว หลังจากนั้นลืมตาขึ้นมาพร้อมกับเขียนคำคำหนึ่ง ซึ่งเราตกใจมาก เค้าเขียนชื่อบทสวดมนต์บทหนึ่งขึ้นมา
(คือพี่เค้าเหมือนสื่อสารอยู่กับอะไรสักอย่าง) แล้วเค้าก้อเขียนชื่อบทสวดนี้ แล้วพี่เค้าก้อถามเราว่าเนี่ยแล้วบทเนี่ยเคยสวดแล้ว แล้วทำไมตอนนี้ไม่สวดต่อล่ะ (พี่เค้าพูดเหมือนมีบุคคลที่สามฝากถามมาอ่ะ) จริงนะพี่อ้อมเค้าชอบพูดคำว่า “เค้าบอกว่า” “เค้าบอกว่า”ตลอดเลยอ่ะ พอเห็นชื่อบทสวดเท่านั้นแหละ คือมันบอกไม่ถูกอ่ะ มันตกใจมันรู้สึกผิด มันอะไรก้อไม่รู้ แต่ที่รู้ๆคือน้ำตามันไหลอ่ะ เหมือนคนเสียใจมากอ่ะ แต่มันแปบเดียวนะ พี่เค้าก้อถามว่าน้องร้องไห้ทำไม เราก้อบอกว่าหนูก้อไม่รู้เหมือนกันพี่ พี่เค้าก้อเลยพูดว่าให้สวดต่อนะ ก่อนสวดให้พูดชื่อเราแล้วขออุทิศให้.............ก้อว่าไป หลังสวดก้อให้กรวดน้ำ แล้วนั่งสมาธิ ตอนสวดก้อให้มีสมาธิด้วย แล้วเอ็มที่นั่งอยู่ด้วยอ่ะได้ยินต่อว่าตอนนั้นอ่ะ ถ้ามีเสียงอะไรก้อไม่ต้องสนใจ ให้มีสมาธิต่อไป (คือตอนนี้เราจำไม่ได้อ่ะ ตกใจอยู่) เพราะว่าเราไม่เคยบอกใครว่าเราเคยสวดบทนี้ นอกจากแม่คนเดียว แล้วพี่เ